قصدی نبود مطلبی در باب پاسخ به شبهات بنویسم ولکن در گذاری که داشتم برخی از دوستان

درباب وحدت امت اسلام افاضه فیض نمودند که این یعنی چه چه اختلافی چه کشکی!!! بین شیعه و سنی

اختلافی وجود ندارد و برفرض اگر هم اختلافی باشد به مصلحت شیعیان نباید آن را مطرح کرد

وبه قول جناب آقای..... رئیس مجمع ......:(  آنچه بیان آن برادران سنی ما را بیازارد شرعا حرام است)

اما آنچه مسلم است ورای از شیعه و سنی مسئله تاریخ است ، گذشته از شیعه بودن و یا سنی بودن در 

عرصه های گذشته تاریخ نویسانی به شرح وقایع تاریخی می پرداختند درواقع وقایع  تاریخی ثبت شده

نگرش انسان را میسازد و انسان را به حب و بغض ترغیب می کند

هنگامی که ابن ابی الحدید معتزلی در شرخ خود و بخاری عالم سنی در صحیح خود جلدششم مینویسد

فاطمه ماتت و هی ساخطه علی ابی بکر و عمر

که بعلت وحدت از معنا کردن آن معذوریم

وهنگامی که در امامه و السیاسه از مدارک سنی مذهب می خوانیم :

حضرت زهرا فرمود: من در هرنمازم تورا( ابن ابی فحافه) نفرین خواهم کرد  

وهنگامی که ما شیعه و آن سنی ها معتقدند

ان الله یغضب لغضبک فاطمه و یرضی لرضا ها

پس وحدت چگونه شکل می گیرد ؟؟؟آیا وقتی عقیده شیعه بر حب فاطمه زهراست و هنگامی که

رهبر معظم ایران براین عقیده اند که ما باید حب زهرا را در زندگی خود احساس کنیم  واز آنجا که

در تفسیر قمی از مولایم علی علیه السلام نقل است که فرمودند

لایجتمع حبنا و حب عدونا فی جوف الانسان

چگونه میشود حب مادرم زهرا و حب قاتل او و دوستداران قاتلش در دل جمع شود

به حقیقت هرکسی که شیرینی حب زهرا را در دل احساس کرده ذاتا نمی تواند محب قاتل او باشد

واگر هردو را دوست بدارد دروغ میگوید که این همان  حدیث مولایم صادق علیه السلام به ابا بصیر

است که فرمود: دروغ می گوید کسی که ما را دوست دارد و از دشمنان ما بیزاری نمی جوید

حال کسی که به مادر سادات علاقه دارد چگونه میتواند از دشمنش بیزاری نجوید

شیعه باسنی اختلاف ندارد لکن حب زهرا با حب ..... در دل جمع نمیشود اگر منظور

شما از وحدت این است که شیعه به سنی تبدیل شود این محال است

درجواب به صاحبان این اندیشه واهی باید بگویم:

ای مگس عرصه سیمرغ نه جولانگه توست

ارض خود می بری و زحمت ما میداری چند

یاعلی مدد تا ابد لعنت بر عمر